با درود بر ادب دوستان و مهرگانیان ایران نشست ادبی اردیبهشت ماه انجمن ادبی مهرگان ایران در روز 28 اردیبهشت ماه سال 1387 خورشیدی در سالن آمفی تئاتر شهرداری محله رضوان با حضور اساتید و شاعران جوان برگزار شد و بر طبق آیین نامه انجمن بیانیه ای خوانده شد که در زیر آمده و امیدواریم که روزی شما ادب دوستان را درکنار خویش بببینیم

به نام نامی نام آور نام                  که قلب ما با نامش گیرد آرام

دیگر بار انجمنی بر پا شد و ما گرد هم آمدیم تا در هنگامی خجسته، شعر و ادب را به کرنشی به یاد ماندنی بنشینیم  دست ادب فرا سوی اختران درخشان این مرز و بوم برسینه بنهیم. اخترانی که در این ماه باید آنها را یاد میکردیم.

اما بزرگداشتی چنان که باید و یادمانی چنان که شاید از این سترگ مردان بر پا شد که ما در این، آن، برآنیم چنان که از ما برآید اینان را بستاییم که ستایش خرد و اندیشه و فرهنگ است.

نخست فردوسی، این پرچمدار فرهنگ و هویت ما که انیرانیان را به آورد خواست و در این آورد پشت بداندیشان این مرز و بوم را به خاک مالید و ما اکنون زنده به این فرهنگیم و کی توانیم او را سپاس گوییم. چه ما خستوییم به اینکه ایران و ایرانی در هر کجای این کیهان، بدهکار شکوه و فر فردوسی است و این دهقان نیک نزاد که بر او درود باد چنان داد، مهر ایران داد که دوستان از او شاد و خیال خام ایران ستیزان از او بر باد.

بیست  پنجمین روز از ماه ارته و هیشته بزرگ داشت این ایرانی پاک نهاد بر همه ی دوستداران کهن سرزمین ایران گرامی باد که فرمود:

نمیرم از این پس که من زنده ام         که تخم سخن را پراکنده ام

دو دیگر، گرامی روز پادشاه کشور سخن، استاد یکه تاز میدان دانش و فرهنگ، سعدی شیرین زبان که سخن او شور بیان و پیام او داروی جان و پندار او کیمیای روان است. یکم اردیبهشت روز با شکوه به پایان آمدن نگارش گلستان بر همه ی ادب دوستان گرامی باد که فرمود:

 به چه ما ایدت ز گل طبقی                

از گلستان من ببر ورقی

گل همین پنج روز و شش باشد       

وین گلستان همیشه خش باشد

سه دیگر، آن عارف سر مست که راه عقل بست، آنکه از ننگ و نام رست، و به باده گساران شراب عشق پیوست و از هر آنچه در او رنگ ریا بود جست. او که رباعیاتش دل نشین و پیام هایش آتشین و با می پرستان هم نشین، خیام بزرگ که امروز بزرگداشت اوست.

یادروز این صافی دردنوش باده پرست بر همه ی شما ادب پروران گرامی باد که فرمود:

آنان که محیط فضل اداب شدند      

در جمع کمال شمع اصحاب شدند

ره زین شب تاریک نبردند بیرون

گفتند فسانه ای و در خواب شدند

در ماه اردیبهشت بر ماست که ملک الشعرای بهار را نیز یاد کنیم. او که در آورد شاعران پنجه به پنجه ی شاعران دربار، آنها را تسلیم کرد و هنگامی که از او خواستند با چهار واژه ی آینه، اره، کفش و مویز که تناسبی با هم ندارند، یک رباعی بسراید، با این رباعی به جدال آنان رفت:

چون آینه نور خیز گشتی، احسنت

چون اره به خره تیز گشتی، احسنت

در کفش ادیبان جهان کردی پا

غوره نشده میز گشتی، احسنت

سهراب سپهری نیز که باید در اردیبهشت از او یاد کینم با پیام دوستی و مهر، به ما جور دیگر دیدن را آموخت. به ما یاد داد که چشمان مان را بشوییم و نگاهی نو به جهان بیاندازیم که با این نگاه، همه ی گیتی و پدیده هایش را دوست بداریم و بدانیم که همه ی آفریده های خدا دوست داشتنی و پاس داشتنی اند، نیز به ما آموخت مرگ را دوست بداریم:

و نترسیم از مرگ

مرگ پایان کبوتر نیست.

او خانه ی دوست را به ما نشان داد که نشانی او را از کودکی بگیریم که از درختی بالا رفته تا از لانه ی کبوتران جوجه ای بردارد و سخن او که دوست را دل پاک کودکان می شناسد نه آنان که سیاهه ی زندگی، قلب چون آینه شان را سیاه کردند. روز به معراج رفتن سهراب، اول اردیبهشت گرامی باد.

و نیز از آموزگاران بگوییم که دوازدهم اردیبهشت همگان به پاس شکوه ایشان جشن می "یرند و این مردان و زنان پر تلاش با همه ی بی مهری های زمانه و اهلش هم چنان به رسالت بزرگ خود که همان ساختن آینده ی این مرز و بوم است، همت گماشتند و از رنج و ستمی که بر ایشان رفته و می رود و آن را پایانی نیست، هراسی به دل راه نمی دهند.

زبوسیدنی های این روزگار      یکی هم بود دست آموزگار

این ششمین نشست از انجمن ادبی را امروز در حالی گرد هم آمده ایم که انجمن ادبی مهرگان ایران، خانه شهریاران جوان منطقه 16 تهران، با پی ریزی یک وبلاگ، توانسته است به توانایی بزرگی جهت رساندن پیام ها به همه ی دوستان مهرگانی دست یابد و انجمن مهرگان روز به روز با یاران جدید و کوشا به یک مجموعه ی سترگ، دگرگون گردیده است. امید که روزی این انجمن را در کنار انجمن های بزرگی چون: گلستان، امیر کبیر، و غیره ببینیم. هنگام بر شما خوش و پیروزی و سر بلندی از آنتان.

الهی چنان کن سرانجام کار         تو خشنود باشی و ما رستگار

انجمن ادبی مهرگان ایران، خانه شهریاران جوان منطقه 16

28 اردیبهشت سال 1387 خورشیدی.